امروز فرصت كردم و سري به وبلاگ بعضي از بچه هاي دانشگاه زدم. اخبار مربوط به دوران انتخابات و بعد از آن را هم از آرشيو وبلاگشون نگاه كردم. جالب بود. هر كدومشون توي يك حال و هوايي بودند. ولش كن

راستي دكتر شريعتي چقدر زيبا گفت كه:

نميدانم

نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد

نميخواهم بدانم کوزه گذ ازخاک اندامم چه خواهد ساخت؟

ولي بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتکي سازد

گلويم سوتکي باشد به دست کودکي گستاخ وبازيگوش

واو يکريز وپي درپي دم گرم وچموشش رادر گلويم سخت بفشارد

وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدين سان بشکند هردم سکوت مرگبارم را